Onze Hoogheden 2016/2017

Anders dan verwacht..

 Het Heidurp Prinsenpaar van 2017, Joan en Anja met adjudant Harald en hofdame Dorith, kunnen er maar niet genoeg van krijgen! Na een geweldig carnavalsseizoen 2016-2017 waarin veel plezier en veel drank de boventoon voerde, hebben de prins en prinses de afgelopen maanden eens alles op een rijtje gezet. Na de foto’s te hebben bekeken, de cadeaus open en opgemaakt te hebben, kwamen zij tot de conclusie dat de carnaval die zij hebben mogen meemaken, toch wel geheel gedragen werd door hun allerliefste vrienden en familie.

 Door deze verschillende vriendengroepen uit Mariahout en Lieshout en families zijn alle dagen gevuld geweest met plezier. Er was altijd wel iemand in de buurt van het Prinselijke paar om tegen aan te lallen, mee te drinken, eieren te bakken en de laatste kletjes uit de bierflessen en wijnglazen te drinken. Ten alle tijden waren er daar ‘de vrienden’ waarop ze konden vertrouwen, bouwen en mee genieten.

 Het Prinsenpaar van het Heidurp, met zijn adjudant en hofdame, hebben vele zomeravonden besteed, aan het bedenken wat ze nu toch eens terug konden doen voor deze geweldige vrienden. Vrienden die hun letterlijk hebben opgetild naar alle prachtige hoogtepunten van het gehele afgelopen carnavalsseizoen.Op één van die mooie carnavalsavonden werd het het Prinsenpaar toch wel verweten dat ze wél getrouwd waren (op maandagochtend) maar dat de vrienden nooit een feestje hadden gehad. Dus de keuze van het Prinsenpaar was gauw gemaakt. Ze gingen opnieuw trouwen! Met een groot feest voor alle dierbare vrienden, kennissen en familie die hen zo’n prachtige memorabele carnaval hadden bezorgd.

 De schriftelijke uitnodiging volgde al snel, 26 augustus 2017 was de grote dag. Feestelijke kleding stond op de uitnodiging. Dresscode: Jurk en hakken voor de dames, de heren: netjes. De bruidstaart (werd tussen neus en lippen door verteld) kwam van De Meester Patisserie in Vught. Het zou Genieten met een grote G worden, en wat waren wij, de vrienden, daar aan toe.

 Jurken werden gekocht, de hakken gepoetst, overhemden gestreken, nog vlug wat gelijnd.En na een lange zomer was het dan eindelijk zover. Vol glitter, glamour en honger schreden 70 genodigde gasten om stipt 17:00 uur de tuin van Mariastraat no 2 in …“Hoe gaan Joan, Anja, Harald en Dorith ons nu toch bedanken voor wat wij voor ze gedaan hebben het afgelopen carnavalsjaar…?” dat was toch wel wat de gasten dachten toen ze de oprit op fietsten. …“Hoe kunnen ze ons voor al die mooie momenten toch bedanken?”… ja, hoe??

 Onze verwondering en verwarring was dan ook groot toen we het prinselijke paar met adjudant en hofdame in campingkloffie onderuitgezakt aan tafel zagen zitten.Vriendelijk werden we welkom geheten, vriendelijk werd ons verteld dat, als wij een bruiloft met feestje wilden, dat we daar dan ook zelf maar voor moesten zorgen…

 Alle 70 op chique geklede gasten kregen een envelop in hun handen gedrukt. Tegelijk open maken was de opdracht. Op de brief stonden groepjes vermeld, en taakjes.. Zoek een trouwlocatie, regel vervoer, doe de haren van de bruiden en kinderen, regel de bruidstaart, regel corsages, trouwboeketten, trouwjurken en trouwpakken, maak foto’s en film, jij en jij trouwen ons, jij bent getuige, schenk drank, zorg voor speeches, zing en speel gitaar tijdens de plechtigheid, zing tijdens het feest, draai muziek en zorg voor afscheidscadeautjes was maar een kleine greep uit de vele taken.

 Beduusd was toch wel onze gezichtsuitdrukking toen wij elkaar, na uitgelezen te zijn, aankeken.… “Het zal toch niet zo zijn dat wij ze wéér een prachtige dag en avond moesten bezorgen?”… toch…??

 Na de woorden ‘succes’ vertrokken de hoofdrolspelers van deze klucht.Wij, de genodigden, keken elkaar aan en deden waar vrienden voor zijn. Unaniem werd besloten dat, als zij wéér een prachtige dag wilden, wij ze die opnieuw gingen schenken.

 De toegewezen ceremoniemeesters stroopten de mouwen op, telefoons werden getrokken, links en rechts werden fietsen startklaar gezet om de taakjes te vervullen. Boodschappen voor de taart werden nog vlug gedaan, de toga en het witte boordje werden tegelijk met prachtige bruiloft teksten bij de juiste personen geregeld,het middelpunt van Mariahout werd omgetoverd tot een sprookjesachtige trouwlocatie met prachtige slingers, ballonen, kroonluchters, harten gevuld met kaarsen en stiekem, om de verrassing niet te bederven, koerende liefdesduiven.Corsages, ringen en boeketten werden gul geschonken door familie van vrienden. Overige gemaakte kosten werden uit de nog niet gegeven cadeau-enveloppen gehaald. Groot en luidruchtig vervoer werd voorgereden, voor onze blozende bruidjes die graag in de schijnwerpers staan.

 Beste lezer, wat wij als vriendengroep in 1,5 uur voor elkaar kregen kan nooit, nooit meer geëvenaard worden. (Laten we daar zeer duidelijk in zijn)

 Wij, enigszins vermoeid en niet geheel okselfris meer keken toe hoe de beide echtparen de trouwlocatie binnen schreden. De ceremonie zelf met prachtige woorden en liederen, wederom om de bruidsparen te laten horen wat ze wilden horen,… (daar zijn vrienden voor..) was een doorslaand succes. De door de kinderen losgelaten liefdesduiven vlogen feeëriek door de ondergaande zon beschenen bomen. Menig vermoeid gast pinkte een traantje weg. 

 Terwijl de bruidsparen de handen schudden en de enveloppen in ontvangst namen werd alles weer netjes opgeruimd. De deo bus had het later zwaar te verduren.Hard fietsend, want anders werden de frietjes koud, gingen we op weg naar het Bavaria Brouwerij Café. De Heikneuter die speciaal uit de opslag was gehaald stond al klaar om de bruidsparen te ontvangen. Geen moeite gespaard!

 De avond begon pas goed toen de (taakje) toebedeelde dj’s de beste plaatjes begonnen te draaien en te mixen. We hebben nog nooit zoveel Nederlandstalig vermengd met Dominator hardstyle noten uit de boxen horen komen. Hakken en hossen werd verheven tot een kunstvorm pur sang! De drank vloeide rijkelijk en het was nog tot in de late uurtjes gezellig.

 Joan, Anja, Harald en Dorith… Deze keer bedanken we vooral onszelf. Wat hebben wij als vriendengroep en familie wéér een prachtige gezellige TOP avond uit de spreekwoordelijke hoge hoed getoverd. We zijn trots op onszelf, ons organiserend vermogen en onze wil om het in deze wereld een beetje mooier te maken.

 Voor de laatste keer mogen we ze op zaterdag 4 november 2017 van hartenlust uitzwaaien en dan, dan kunnen wij met de beentjes omhoog. Dus kom massaal en zwaai, zwaai en zwaai! Zwaai ze uit met beide armen hoog in de lucht.

 Het was een prachtig carnavalsseizoen.

 

 Veel liefs van familie en vrienden;

Marianne, Jos, Ingrid, Eric, Lieke, Maarten, Colin, Susan, Bart, Bart, Monique, Bart, Carien, Carlo, Margo, Chantal, Michel, Arno, Claartje, Dennis, Pascal, Ellen, Twan, Erik, Ilse, Erwin, Maike, Gerdi, Hein, Gerianne, Haike, Jorn, Sandra, Marjan, Kevin, Rob, Rob, Nicole, Theo, Twan, Marca, Bartjan, Lique, Maikel, Vera, Christ, John, Kim, Esther, Twan, Heidi, Heiko, Neeltje, Wim, Elly, Wilbert, Maribel, Richard, Esmee, Leon, Jettie, Erik, Ilse, Marcel, Piet, Bonnie, en een dikke knipoog van Daniëlle en Christine

 

 

 

 

 

 

Comments are closed.